Beste Mark

Ik zou mijzelf graag eerst eventjes kort voorstellen. Ik ben Femke, werkende moeder van twee kinderen van zes en dertien jaar, gelukkig getrouwd en borstkankerpatiënt. Niet de ‘langzullenweleven-want-na-vijf-jaar-zijn-we-schoon-variant’, maar de variant waaraan ik waarschijnlijk binnen enkele jaren zal overlijden. Niet dat dat veel verschil maakt, want de emotionele gevolgen kunnen in beide gevallen zeer groot zijn, maar ik benoem het slechts ter illustratie, omdat borstkanker nog te vaak gezien wordt als een hippe aandoening, waar vooral beroemdheden sterker en mooier uitkomen. Een vroege dood is mijn lot en dat lot heb ik geaccepteerd, dus dat is niet de aanleiding voor deze brief. Dat mijn lot ook een financiële strop is, hoef ik u niet uit te leggen, want u weet dondersgoed dat ik mijn eigen risico doorgaans al in januari verbruikt heb en hoe hoog dat risico voor het komende jaar is. U snapt vast ook wel dat ik niet fulltime kan werken, omdat een behandeling om langer in leven te blijven, veel energie kost. Ook daar leg ik mij bij neer en ook dat is geen aanleiding voor mijn schrijven.

Waarom ik dan wel schrijf? Omdat ik mij zorgen maak over de toekomst. Niet alleen over die van mezelf, maar over de toekomst van de zorg in het algemeen U stelt namelijk in een artikel in Trouw, dat ik een rooster zou kunnen maken voor mijn omgeving, om mijn zorgkosten omlaag te krijgen. Voor een behandeling of extra hulp zou ik zelf, zo zegt u, geld bij elkaar kunnen krijgen met crowdfunding, zodat ook daar wat bezuinigd kan worden.

Beste Mark, mag ik even uitleggen waarom deze uitspraken mij zo ontzettend boos maken? Dan kan ik misschien beter beginnen met uit te leggen hoe het voelt om in mijn situatie te zitten. Ik was in de bloei van mijn leven en werkte aan mijn carrière. Die heb ik op moeten geven, evenals mijn toekomstdromen. Ik heb een stap terug moeten doen en het belang van mijn kinderen voorop gesteld. Dat wil zeggen, dat ik er voor ze wil zijn, zo lang ik nog heb. Dat ik ze graag zelf uit school haal, zo lang dat nog kan en dat ik ze niet de herinnering mee wil geven van een zieke moeder. Dat is natuurlijk mijn keuze, maar zo ontzettend uitgebreid is het aanbod voor mij niet meer. Naast deze wens, speelt er ook nog een stukje eigenwaarde. Ik heb al zoveel verloren en wil mijn onafhankelijkheid zo lang mogelijk behouden. Ik heb geen ouders meer en als u denkt dat een kankerpatiënt een onuitputtelijke bron van vrienden heeft, dan moet ik u helaas die illusie ontnemen. Veel mensen vinden mijn situatie confronterend of hebben het geduld niet om tot het einde te blijven. Daarnaast speelt schuldgevoel ook een grote rol. Waarom, denkt u nu msschien, want ik kan er toch niks aan doen? Klopt, het is niet mijn schuld, maar ik voel me wel degelijk bezwaard als ik een beroep moet doen op de maatschappij. Ik moet een uitkering aanvragen en mijn trots opzij zetten en nu verwacht u van mij dat ik de kleine groep vrienden die ik nog heb, ook nog om hulp ga vragen? Ik twijfel niet aan de steun van mijn omgeving en weet dat ze mij met alle liefde zullen helpen. Maar Mark, moet ik mijn eigenwaarde nu opofferen voor de crisis, terwijl dat soms nog het enige is wat ik heb?

Beste Mark, u heeft makkelijk praten. Crowdfunding werkt misschien, maar ik ben niet de enige. Hoeveel mensen zijn er straks nog bereid te doneren, als iedereen die zo ziek is als ik, gaat bedelen voor een behandeling?

Tot zover mijn verhaal, vanuit mijn perspectief. Toch weet ik zeker dat ik niet alleen sta in mijn beleving. Een woord als participatiesamenleving is prachtig en leuk voor een spelletje scrabble. Maar als dit de manier is om kosten te drukken, dan bekruipt mij meer het gevoel dat ik straks de verantwoordelijkheid in mijn eentje moet dragen en er uiteindelijk, dankzij uw denkwijze, straks juist helemaal alleen voor sta.

Bron: “Ruttes VVD als redder van het land” (Trouw 1/12/2014)

Advertenties

257 Reacties op “Beste Mark

  1. Het wordt tijd, dat de zorg weer wordt opgepakt als verantwoordelijkheid van de regering. Dat het ruim op de begroting wordt gezet.
    En laat dan defensie, ruimtevaart en andere prestigeprojecten maar gaan crowdfunden en hun geld via collectes binnenhalen.
    Heel veel sterkte gewenst, Femke!

  2. Beangstigend dat onze minister president zulke gedachten heeft. Heel, heel erg belangrijk, dat WIJ als Nederlands volk onze stem laten horen. Hier moeten we dus NIET naartoe willen gaan. Het jaagt me letterlijk de stuipen op het het lijf. Brrr…

    Beste Femke,
    Ik wens, hoop, dat in de resterende tijd die je gegunt is, dat je je zo lang mogelijk goed mag blijven voelen en je mooie herinneringen mag maken met je gezin.

    Hartelijke groeten,
    Ilonka (lotgenoot en tevens een moeder van 2 (jonge) kinderen

  3. Femke, ik lees je stukje nu voor de tigste keer en ik ben weer geroerd. Je verwoord je situatie op een prachtige manier. Ik hoop van harte dat je naasten nog lang van je aanwezigheid kunnen genieten.

  4. Pingback: Beste Mark | Rene's Wereld·

  5. Toch schrik weer als ik dit lees. Femke wat dapper ben jij, je vecht voor alles wat scheef is in de zorg. In dit eigenlijk niet meer leefbaar land voor iedereen die zorg nodig heeft. En wij vinden dat iedereen die zorg nodig heeft het gewoon moet krijgen, zonder zich ook nog zorgen te moeten maken om geld. Mark Rutte doe je ook kleppen omhoog, en kijk wat er allemaal mis is gegaan in jou regeringsperiode. Crowdfunding, hoe kan je het verzinnen, is dat om je eigen handjes in onschuld te wassen. Verder diep respect voor Femke en haar gezin.

  6. Pingback: Beste Mark | Mijn Stamcafee·

  7. Zo meneer Rutte, steek die maar in uw zak! Want ja, als je ziek wordt krijg je maar liefst 70% van je laatste inkomen. In uw geval zal daar prima van te leven zijn maar als iemand een (ver) onder modaal inkomen heeft is dat heel hard puzzelen, eigen risico, eigen bijdrages en geen vergoedingen komen dan heel hard aan als je € 1350,- krijgt. Even een optelsom; mijn vaste lasten: €1043,- Omdat ik boven de bijstandsnorm zit kom ik voor een hoop subsidies niet in aanmerking. Nou hoef ik daar nix voor te doen, nou ja kanker krijgen, ertegen vechten en langzaam beter worden maar dat is een eitje toch? Helaas ben ik nog niet aan het werk want mijn jaarcontract was bijna afgelopen toen ik ziek werd. Als mede alleenstaande snapt u vast dat het lastig is om van 1 inkomen afhankelijk te zijn. Mocht u nog een betaalde parttime functie weten omgeving Ede, hou ik mij aanbevolen.
    Ik wens u een hele goede gezondheid toe, want de situaties waarin ernstig zieken terechtkomen wens ik helemaal niemand toe!

  8. Pingback: Borstkankerpatiënte schrijft Rutte: De praktijk is anders | Tim Reedijk·

  9. rutte en de hele clan die zich in den haag ophouden geloven nog heilig in sinterklaas óf ze hebben een ongekende fantasie. tijdens de chemotijd (8 maanden) kon ik blij zijn als ik 1 x in de week iemand 15 minuten over de vloer had, ongekend eenzaam!!! én nog! mark en aanhang zouden eens in onze schoenen moeten staan en er dan ook daadwerkelijk in lopen (lees; onze ervaringen moeten meemaken

  10. Helemaal met jullie eens!!
    Het is zo makkelijk te oordelen,maar ga maar eens in onze schoenen staan.
    Kanker grijpt zoveel verder en dieper in,dan alleen de de ziekte zelf.
    De pijn,de angst…je vertrouwen…je conditie…
    Maar ook je partner,je kinderen hoe leren die hoe ze hiermee om moeten gaan…( heel vaak is daar ook geen begeleiding)
    Vaak relatie’s die hierdoor stuk gaan,omdat de ziekte ook heel veel stress met zich mee brengt.
    Niet iedereen heefthet geluk dan zijn/ haar partner hiermee om kan gaan.
    Waarom is er geen betere opvang ook voor de gezinsleden die hiermee gefronteerd worden?
    Daardoor ook weer extra verdriet en spanning.
    Maar ook de werkgevers moeten veel meer info krijgen over de ziekte Kanker!!
    Hoe ga je met je werknemer om die dit betreft.
    Er zijn natuurlijk werkgevers die dit goed doen,daar heb ik absoluut geen commenten over.
    Maar er zijn vele werknemers die met een rot smoes,of op een door trapte manier je eruit werken.
    En wat denken jullie van het UWV???deze oordelen “gewoon” even over jouw of jewel of geen uitkering krijgt.En of je daarna in de shit komt is je eigen zorg!!
    Mede gevoel ,wat is dat?!?!?
    Zelf meegemaakt 22 jaar voor een bedrijf gewerkt,volop ingezet.konden mij dag en nacht bellen.Stond altijd voor ze klaar.
    Toen kreeg ik borstkanker,vele operatie’s, complicatie’s gehad.was meer een junk door alle medicatie…wist amper waar Het begin en het einde vd dag was.
    Uitnodiging gekregen om papieren op kantoor te komen tekenen,ivm reorganisatie…lang verhaal kort te maken….daar zat ook m’n ontslag brief tussen…
    Totaal niet tot me door gedrongen.
    Uiteindelijk van het UWV te horen gekregen U heeft geen recht op een uitkering omdat U ziek bent,dus moet U een ziekte wet uit kering krijgen..MAAR omdat U zelf getekend hebt,heeft U nergens recht op!!!!!!
    Hoe ik ook huilde,….smeekte…..Niets hielp eigen schuld dikke bult!!!!
    Natuurlijk had ik beter op moeten letten,….Maar hoe kun je als werkgever zoiets doen,als iemand nog zo ziek is en met drains en al in haar lichaam,bij jouw op kantoor komt om papieren te tekenen.en dan zo’n brief ertussen stoppen!!!
    Waar zit dan je gevoel????zo ook voor het UWV!!!!
    Deze man had totaal geen gevoel,zelf toen ik hem vroeg WEET U wat Kanker inhoud,werd hij er niet heet of koud van.
    Ook dat greep mega diep in!!!!hoe moet het met je koophuis/ hypotheek???wat berekend is op 2 salarissen…..Lang verhaal…..niet meer weten hoe je het moet doen…Nog meer spanning!!!!!Niemand die je kan helpen,want je bent zelf toch zo stom geweest!!!Nu uiteindelijk Scheiding door de mega spanningen die erbij kwamen.en de rest wat je door de scheiding nog verder mee maakt
    Waar vind je hulp?

    Kanker grijpt zoveel dieper in,dan alleen een tumor!!!

    Ik hoop ook dat ze eens in Den Haag meer naar de individu zouden willen kijken,dan alles maar over 1 kam te scheren!!

    Ik hoop dat men binnen Den Haag eens wakker word,en over zieke mensen(ook bij andere ziektes)
    Niet zo snel hun oordeel hebben,maar ons helpen…
    Want wij hebben er ook niet om gevraagd om ziek te worden!!!

    Ik wens jullie allemaal,in welke situatie je ook verkeerd…heel veel sterkte toe!!

    Wij zijn ook Deel vd Maatschappij!!!

    Hartelijke groet,
    Caroline Blokker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s