6 oktober: strafmaat?

hamer

Of ik nu een wijntje drink, een sigaret op steek of vertel dat ik nog werk; het vraagt altijd om uitleg. Waarom doe je nog dingen, waarvan iedereen verwacht dat je het opgeeft, omdat je ziek bent en niet lang meer te leven hebt? Ik antwoord meestal met een wedervraag. Waarom nu nog stoppen met de dingen waar ik van geniet, terwijl ik ziek ben en niet lang meer te leven heb? Het maakt me opstandig, als mensen mij tot verantwoording willen roepen. Als ze vraagtekens zetten bij de manier waarop ik de rest van mijn leven graag invul of bij de keuzes die ik daarvoor maak, omdat het dan voelt alsof ik mijn eigen vonnis bepaald heb.

Het voelt als een beschuldiging, als een verwijt. Ik richt mij tot al die mensen die denken dat kanker een vonnis is. Ik vraag ze na te denken voordat ze oordelen, want ik heb al voldoende aan mezelf en zit niet te wachten op het oordeel van de buitenwereld. Want de straf is al uitgedeeld en dat is meestal gewoon een kwestie van pech geweest. Want kanker is echt niet altijd te herleiden naar gedrag of slechte gewoontes. Het is meestal de willekeur van het leven en in mijn geval zelfs een erfelijke aanleg.

Wat koop ik voor de vraag of ik er wat aan had kunnen doen, nu de straf al is bepaald en de strafmaat al vast staat? Wat heeft een kankerpatiënt aan de vraag of het voorkomen had kunnen worden en welke winst is er te behalen uit een schuldgevoel? Maakt schuldgevoel hen beter of helpt het bij een behandelproces? Moet ik alles opgeven of verantwoording afleggen voor het feit dat ik nu juist niet doe en mijn leven leef, zoals ik dat graag doe? Ik haal er alles uit, juist omdat het beperkt is en ik zou zo graag willen dat mensen dit zonder oordeel kunnen aanvaarden en inzien dat kanker nooit de straf kan zijn voor het geluk dat ik gevonden heb in het leven.

Advertenties

3 Reacties op “6 oktober: strafmaat?

  1. Verantwoording of straf, is nog nooit in me opgekomen. Wel oprecht de vraag of eerder verbazing hoe je kan blijven werken ondanks alle ZH bezoeken en behandelingen. En zeker niet op de laatste plaats vol verbazing over het feit dat er een werkgever is die niet zo snel mogelijk een werkgever dumpt zodra het woord kanker is gevallen!

  2. Leef je leven Femke. De beste stuurlui staan altijd aan wal. Maar lat dat je niet hinderen om te genieten van die kleine geneugtes. Ik erger me ook kapot aan dat soort betweters.

    • Ach ach andere mensen weten het altijd allemaal zo goed.
      Laat iedereen lekker de verantwoording voor zichzelf nemen, dan doe jij dat ook. En geniet lekker van de dingen waar jij van wil genieten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s