Kop-staart-boem-is-ho

formulier

Een harde klap en we schuiven naar voren. Een tweede klap volgt en dan staan we weer stil. Na een periode van enorme extremen, staan we nu ineens op de linkerbaan van de snelweg, geklemd tussen een busje en een personenauto. We zijn allebei ongedeerd en vooral erg geschrokken. Maar dan komt de paniek. Zo vanuit het ziekenhuis, voor het eerst op pad met twee losse flessen zuurstof. Eindelijk naar huis en dan dit. Hoe lang gaat dit duren en red ik dat wel met de beperkte hoeveelheid die ik mee heb? Ik kalmeer en adem rustiger. Langzaam herstel ik en als blijkt dat we verder kunnen rijden, haal ik opgelucht adem en kunnen we zelfs een beetje lachen om de ironie van de situatie.

Twee dagen geleden zag onze toekomst er ineens heel anders uit. Na twee verschillende antibioticakuren, bleef ik benauwd en van de auto naar huis lopen ging al niet meer. Ontstekingswaarden daalden wel, maar lucht kreeg ik steeds minder. Meerdere bezoekjes aan huisarts, ziekenhuis en huisartsenpost, toonden aan dat ik te weinig zuurstof binnen kreeg en toen dat kritiek bleek, werd ik zelfs vanaf de huisarts met een ambulance vervoerd naar het ziekenhuis. Er werd onderzoek gedaan en ik kreeg zuurstof toegediend, maar de oorzaak werd niet gevonden. Ik werd overgebracht naar Amsterdam, zodat ze daar verder onderzoek konden doen, maar antwoorden kwamen er niet.

Toen kwam de zaalarts langs met nog wat vragen. Ze vertelde dat er die dag door een team artsen gekeken zou worden en dat ze eind van de middag hopelijk duidelijkheid konden bieden. β€œKan je man dan hier zijn?” vroeg ze me nog en daarmee zat de schrik er goed in. Ze liet doorschemeren dat we rekening moesten houden met slecht nieuws. Als mijn klachten door de kanker komen, omdat die is uitgebreid naar mijn longvlies, zou het de vraag zijn of ik een behandeling daarvoor nog aan zou kunnen.

Bijgekomen van de klap en de spanning van de terugreis, zie ik de ironie van de situatie nog meer. Twee dagen geleden hoorden we dat er wel degelijk een bacterie in mijn longen zit en dat die goed te behandelen is. Twee dagen geleden zaten we om drie uur nog te praten over mijn laatste wensen en om vier uur met tranen van opluchting in onze ogen. Dan kruip je voor de zoveelste keer door het oog van de naald en doe je het op weg naar huis nog even dunnetjes over. Het geeft een hoop gedoe, maar ik kan er om lachen. Uiteindelijk is materiele schade niks anders dan het gevolg van een goed afgelopen gevalletje kop-staart-boem-is-ho.

 

Advertenties

3 Reacties op “Kop-staart-boem-is-ho

  1. Wat kan een mens toch veel incasseren!! Maae dan moet je wel een sterk mens zijn!!!!πŸ’—πŸ’—πŸ’—πŸ’—πŸ’—πŸ’—

  2. Wat ben jij toch ongeloofelijk sterk en taai Femke. Ik weet nog dat je bij me kwam solliciteren en toen had je van alles achter de rug en je bent er nog steeds. Ik heb recent meegemaakt dat het ook anders kan met mijn vader. Een ijzersterke vent die in een jaar tijd weg was en die striijd die dit met zich meebracht (www.columnx.nl/egoistische-kanker-2) Koester iedere minuut die je hebt en respect voor je persoonlijkheid. Gr Michel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s