Documentatie

aannemers05

Dat je al vier dagen steeds ruim voor vijf uur wakker bent en je afvraagt of het nu nog wel zin heeft weer te gaan slapen. Dat je tas is gepakt en je hebt niet veel meer te doen hebt, maar dat je ook weet dat je uiteindelijk wel weer wakker blijft liggen en tijd tekort zal komen. Dat je nog formulieren moet invullen, die al een week liggen te wachten en dat je weet dat je zal besluiten dat toch pas op het laatste moment te gaan doen. Dat je wel weet wat er gaat gebeuren en ondertussen geen idee hebt van wat je te wachten staat.

Vandaag gaan ze scannen, verder bespreken en plannen. Het grote plan ligt klaar, maar de details worden vandaag nog exact uitgewerkt. Een gedetailleerde routekaart naar de boosdoener in mijn hoofd en een strategie om die boosdoener voorlopig weer klein te krijgen. Tijd winnen, door in mijn hoofd te snijden en ruimte te maken voor dat wat er wel hoort. Hoeveel ruimte er beschikbaar komt, hangt af van het plan en het succes waarmee dat plan morgen wordt uitgevoerd.

Ik slaap al een week slecht en weet dat ik in de komende uren ook niet zal slapen. Ik lig alleen maar wakker in bed en veroorzaak daarmee onrust bij diegenen die juist hun rust nu nodig hebben om straks voor mij te kunnen gaan zorgen. Ik krijg kaartjes, bloemen, eten en steunbetuigingen. Bezoek, berichtjes en enorm veel liefde gewenst. Het is als een warm bad, maar toch heb ik het koud. Koud van angst, koud van zorgen. Want uiteindelijk ben ik straks helemaal alleen. En toch ook weer niet, want er komt iemand binnen. Iemand die ik nog nauwelijks ken, maar die wel orde gaat scheppen in de chaos die in mijn hoofd is gegroeid. Het vocht moet eruit en zoveel mogelijk van het weefsel wat er niet hoort. Het idee dat dit er zit is enorm beangstigend. Ik voel het effect op mijn lichaam en op mijn gedachten. Niet alleen de pijn, maar juist ook wat ik niet voel. Prikkels die moeilijk binnen komen of heel veel sterker dan anders. Emoties die alle kanten op vliegen en een stuk onrust om de onwetendheid.

Het is inmiddels alweer bijna half zes en over een half uur staat mijn wekker al klaar om weer af te gaan. Teruggaan naar bed is nu zinloos en tijd heb ik eigenlijk niet echt gewonnen. Behalve om wat orde te scheppen in mijn gevoelens en na te denken over wat ik straks nog allemaal vragen wil. Wat wil ik weten en wat juist niet? Hoe groot is het risico en hoe groot zijn mijn kansen? Welke orde ontstaat er, als de chaos straks weg is?

Ik pak zo nog maar een kop koffie en laat mijn vragen bezinken. Ze komen vanzelf wel of juist helemaal niet. Misschien kan ik dat half uurtje beter gebruiken om de vragen te beantwoorden die de arts voor mij heeft. Ik vul de formulieren maar in en zorg dat die op tijd klaar zijn. Want als ik geen idee heb wat mij te wachten staat, is het misschien wel heel handig als de arts weet wat haar straks te wachten staat…

Advertenties

8 Reacties op “Documentatie

  1. Toi toi,veel kracht,rust in je hoofd,rust in je lijf…en ik hoop zo dat je inderdaad weer gewoon zal kunnen genieten….van alles wat je dierbasr is….ik denk aan je…sterkte Femke je bent een wereld vrouw…zoveel moed…
    Lieve groetjesuit Spanje
    Paula

  2. Lieve lieve Femke, dat wakker liggen en piekeren, het liefst je bed uitgaan omdat proberen te slapen een gevecht is in plaats van een ontspannen bezigheid. Ik herken het. En weet daardoor een heeeel klein beetje hoe dit voelt. (ik zit ook vanaf 5.00 beneden 9 van de 10 x) Daar houd de overeenkomst op. Jij moet dealen met het meest afgrijselijke waar een moeder en echtgenoot mee te dealen kan krijgen.

    Mooi zoals je dat schrijft; er komt iemand binnen………. pfft…. weer moet je iemand binnenlaten! Geen inbreker maar een hulpverlener. Je kan niet eens zelf de deur open doen voor hem. Oh meis 😥

  3. Wauw Fem heel veel sterkte!!!
    Wat een angst en onzekerheid hoe kan je het dragen meid!
    Het is wat je zegt ondanks alle liefs en zorgzaamheid moet jij er als mens zelf weer doorheen!
    Dat is ongelooflijk heftig.
    Je kunt je alleen maar proberen over te geven aan mensen die weten wat ze doen!
    Heb vertrouwen in hun kundigheid en dat ze vanuit een grotere macht geholpen zullen worden!
    Lieve Fem hou vol! Big Hug Henriëtte

  4. Zoveel liefde, zoveel steun om jou heen, en toch is het een heel eenzaam proces, want jij moet het ondergaan, bij jou gebeurt het en niemand kan echt bevroeden wat het met je doet. Zo een herkenbaar stukje tijdens mijn behandelingen!
    Jouw kaarsje staat al klaar en zal morgen de hele dag branden!
    Lieve Femke, ik denk aan jou en aan je gezin! xxx

  5. Mijn duimen duimen op z’n allerhardst en ik heb een kaarsje voor je aangestoken.
    In gedachten bij jullie….
    Anne Marie de Wit

  6. Lieve Femke , wat moet het een chaos in je hoofd zijn zo herkenbaar ,wat moet ik vragen vergeet ik niets, lieve meid heel veel kracht liefde en heel veel sterkte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s