Meisjes van vijftien

taartje

Dat ze nog maar zelden bij je in bed kruipen of spontaan een knuffel komen geven. Dat ze te oud zijn voor advies, maar te jong om het helemaal alleen te doen. Dat je als ouder niet meer de belangrijkste rol speelt, maar wel altijd klaar staat om bij te springen, als dat nodig is. Dat de speeltuin te kinderachtig is, maar de dierentuin niet, terwijl ze dat laatste nooit openlijk zullen toegeven. Dat ze niet meer willen praten over hun zorgen en dat die zorgen zo anders zijn dan die van vijf jaar geleden. Dat ze liever de middag op hun kamer doorbrengen dan bij jou aan de keukentafel. Dat ze echt nog wel zielsveel van je houden, maar dat nog maar zelden openlijk zeggen of laten zien. Meisjes van vijftien. Te oud voor zorg, te jong om los te laten.

Een prachtig klein meisje, met een enorme bos donker haar. Fijne vingertjes, donkere oogjes, een hoopje verantwoordelijkheid en het begin van een onbekend avontuur. Je wilt het zo goed doen en zoekt steeds naar de juiste balans. Opvoeding en liefde gaan hand in hand, maar zitten elkaar evengoed soms in de weg. Je wilt dat ze niks tekort komen, maar ook dat ze leren dat niks vanzelfsprekend is.

Het is nog elke dag een zoektocht. Naar de juiste aanpak, de juiste woorden. Hoe dring je door, hoe krijg je de aandacht? Wanneer ben je te streng of juist te soepel? Ik worstel er dagelijks mee. Ik wil ze verantwoordelijkheid bijbrengen, maar tegelijkertijd ook de hand vasthouden bij elke stap.  Moederschap vraagt om aanpassing en meegroeien met de behoefte van je kind. Als je kind dan ineens vijftien is, lijkt het toch als de dag van gisteren dat je haar voor het eerst in je armen sloot.

Na vijftien jaar is het avontuur nog lang niet voorbij. Kleine zorgen zijn grote zorgen geworden en grote zorgen zijn verwisseld voor kleine. Je leven heeft de nodige wendingen genomen, soms positief en soms juist helemaal niet. Je hebt zelf moeten schakelen en elke keer gezocht naar de juiste aanpak. Na vijftien jaar is alles veranderd en alles hetzelfde gebleven. Je liefde, je inzet, je zoektocht naar steeds weer een nieuwe manier van communiceren.

Een avontuur, een reis door de tijd. Een reis van een moeder en kind. De groei, de ontwikkeling, de verandering door de jaren heen. Meisjes van vijftien, daar hoor jij nu bij. Ik blijf je steunen, zolang ik dat kan en ik kan alleen maar keihard hopen dat een deel van wat ik je in die vijftien jaar heb bijgebracht, je voor altijd zal bijblijven. Dat de lessen die ik in die vijftien jaar geleerd heb ook lessen voor jou zijn geweest. Zodat je in de toekomst elke dag weer een stapje kan nemen, in de richting van de volledige zelfstandigheid waar je nu al naar hunkert…

Lief meisje, gefeliciteerd!

 

Advertenties

4 Reacties op “Meisjes van vijftien

  1. Proficiat, met dochterlief !!!!!!! Je hebt het prachtig verwoord, er ging een mooie film door mij heen, het is al heel lang geleden, dank Femke voor die mooie herinnering !!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s