Koffie verkeerd

{DA11B726-ED01-49FE-8E31-83DC35B46770}_pavina

Daar zat ik met mijn koffie. Ik had nog even op je willen wachten, maar het duurde al zo lang. Bijna een maand zijn we bezig geweest om tot deze afspraak te komen. Er kwam van jouw kant steeds wat tussen en toen het eindelijk zover was, liet je mij keihard zitten. Ik was geduldig en bleef beleefd. Druk met werk? Ik wacht wel even. Een klein ongelukje? Oh wat vervelend, beterschap, ik wacht wel even. De oppas afgebeld? Oh wat sneu, maar je kinderen zijn van harte welkom hoor!. Niet handig? Ok, dan wacht ik nog wel even. Vakantie? Ja, dat gaat natuurlijk voor. Heel veel plezier! Tot dusver vooral een kwestie van prioriteiten en een beetje pech. Niks om boos van te worden. Maar tot een definitieve afspraak komen en dan gewoon niks laten horen? Dan heb je mij wel op de kast.

Ik heb heel bewust zo min mogelijk aandacht gegeven aan dat waar ik me al die tijd aan heb gestoord. Ik heb ons gesprek zelfs aangekondigd, in de hoop dat dit wat rust zou brengen en dat ons gesprek hierdoor meer kans had. Alle verwijderde berichten en de censuur ten spijt. Elke keer die slachtofferrol en steeds weer die smoesjes. Ik heb het nooit op de man afgespeeld en jou zelfs verdedigd. Ik heb jou steeds de ruimte geboden en het voordeel van de twijfel gegeven. Jij sprak over wederzijds respect, maar slechts om de discussie te sussen.

Nu zou ik het kunnen opgeven en mijn kostbare tijd aan andere zaken kunnen besteden. Er zijn zelfs mensen die mij dat adviseren. Waarom? Omdat mijn tijd inderdaad kostbaar is, maar weet je wat mij nog kostbaarder is? Mijn eigen mening en mijn recht om die mening, al dan niet publiek, te ventileren. Door mij een blauwtje te laten lopen, heb je een risico genomen. Een gokje, dat ik het heel misschien inderdaad gewoon los zou laten. Maar weet je, dan heb je toch niet goed opgelet. Ik leef namelijk al bijna tien jaar met kanker en weet sinds vier jaar dat ik daaraan zal gaan overlijden. In al die tijd heb ik niet gevochten voor mijn leven, zoals sommigen dat noemen. In al die tijd heb ik zelfs best wel eens wat opgegeven en ook dat is geen schande. Maar wat ik in al die tijd nog nooit heb gedaan, is het loslaten van mijn idealen en mijn recht om die idealen te verdedigen.

 

Update:

Even een update vanuit BikiniRecord!Al sinds lange tijd is er wat onrust rondom bikinirecord. Wij hebben het ons zeker…

Geplaatst door Grootste fotoshoot in bikini op maandag 15 februari 2016

“>Verklaring Bikinirecord

Advertenties

7 Reacties op “Koffie verkeerd

  1. Ik weet niet hoe het voelt om kanker te hebben maar vaak als ik denk aan vrienden en familie die mij op deze manier laten garen in m’n eigen ellende, voel ik mij zo beroerd dat ik het gevoel heb net uit een chemo te komen…
    Ik praat volslagen onzin natuurlijk maar mensen hebben nog steeds geen idee wat ik voel nu er al 2 jaar compleet losgeslagen woede, machteloosheid en ziekelijke frustraties door mijn lijf jagen !
    Ik heb sinds 19 februari 2015 tot 13 januari gewacht op n face-2-face met 1 van m’n laatste vrienden en hij is inderdaad langsgekomen.
    Ik had jaren geleden hele grote dromen en waren mijn idealen een rode lijdraad in m’n leven….
    Op dit moment houd ik mij staande door 1 gram amfetamine per dag te gebruiken want er is geen sociale omgeving meer waar ik mij aan omhoog kan trekken. https://youtu.be/ao8L-0nSYzg
    To be alone or not, that’s the question !

    • Sorry, ik zak iedere keer weg in m’n eigen ellende… Het is zeker niet mijn bedoeling je verhalen te negeren. Mijn bedoeling was je te vertellen dat ik begrijp hoe zoiets voelt. Je kan veel zeggen over deze mensen , aan de ene kant waren het ooit goede vrienden, aan de andere kant ben ik zo ontzettend teleurgesteld dat ik sommige simpelweg heb gezegd dat ze hun krediet verkwanselt hadden en ik geen nieuwe kansen meer zag voor hun in mijn leven… Daardoor ben ik nu wel eenzamer….

  2. Heftig, echt zo jammer dat dit is gebeurd. Ik kan me inleven (denk ik) in je situatie als je zit te wachten, op niets. Ik vraag me af of het onwil is of angst. Of gewoon heel asociaal gedrag… Je laatste zin is heel mooi: zo is het maar net!

  3. Dit is zo herkenbaar!!!! In 2002 met mijn nu ex man die een hersentumor bleek te hebben. Mijn beste vriendinnen bleken toch ineens niet van die goede vriendinnen te zijn. De een heb ik de waarheid gezegd, de ander nooit meer gesproken. In 2012 kreeg ik borstkanker. Ik had een nieuwe vriendenkring en dacht dat ik ze beter uitgezocht had. Helaas. Niets bleek minder waar. Heb met al die lui dus ook gebroken wat dus wel veel eenzaamheid met zich
    meebrengt. Maar durf dus geen vriendschappen meer aan te gaan.

  4. Ik ken het ook wel. Maar ik ben er gelukkig nooit eenzaam door geworden. Altijd zo weer andere vrienden, en hopelijk betere. Maar heftig om hier te lezen hoeveel er zo onder lijden. Sterkte allemaal! En weet; er is er maar 1 waar je echt op kan rekenen. Op jezelf! Zorg goed voor nummer 1!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s