Mindf*ck

halloween-films

Druk op je blaas, maar je stelt het uit. Want je wacht op de reclame, maar de intensiteit van de muziek kondigt nu juist een spannend moment aan. Je denkt te weten wat er gaat komen en maakt je op voor dat verwachte schrikmoment. Het geluid zwelt aan en je zit op het puntje van je stoel. Een harde klap, een schreeuw een angstige blik. Je wist dat het zou komen en toch lijkt je hart even een slag over te slaan.

De reclame is begonnen en je maakt gebruik van deze pauze. Je loopt naar het toilet, het is donker op de gang. Zag je daar nou een schim achter de deur bewegen? Wat was dat ritselende geluid en waar kwam het vandaan? Het beeld van zojuist, verschijnt voor je ogen en heel even bonkt je hart in je keel. Er is helemaal niks te zien natuurlijk en je knippert het beeld weer uit je gedachten weg. Je bent gewoon nog met je hoofd bij die spannende film, maar toch schakel je snel het licht aan.

Sinds ik die tumor van bijna vier centimeter heb gezien, lijk ik hem zelf te voelen. Hij doet geen pijn, maar bij elke diepe zucht voelt het of hij tegen mijn ribben duwt. Hij is daar gewoon en negeren lijkt haast onmogelijk. Vanmorgen bekeek ik het rapport van de radioloog en las dat hij niet alleen is. Twee kleintjes en nog ééntje van dezelfde afmeting, niet ver ervandaan. Voel ik die ook? Zit die wat lager? Nee, daar voel ik niks van, maar die heb ik ook niet zelf gezien. Het is namelijk zo, dat het vrij onwaarschijnlijk is dat ik ze beiden kan voelen en toch kan ik die ene zo aanwijzen. Dat kan komen, doordat er in die een paar keer geprikt is en waarschijnlijk voel ik gewoon het omliggende weefsel. Dat is natuurlijk nog beurs van de naald, maar ondertussen speelt mijn geest steeds een spelletje met me.

Net als bij die spannende film, blijft mijn geest in het verhaal en bij de beelden hangen, die ik onlangs gezien heb. Mijn geest maakt mij wijs dat wat ik voel echt is. Bij elke ademhaling voel ik hem groeien en keer op keer spreek ik mezelf vermanend toe. Dit is de mindfuck van kanker. De angst die het overneemt van de wijsheid. Het is een gevecht tussen gevoel en verstand. Weten dat iets niet waar is en toch zien wat er niet is. Die schim in het donker, dat onverklaarbare geritsel achter de deur. De enige die de mindfuck kan controleren ben ikzelf. Geen geruststellende woorden kunnen mij doen vergeten dat die tumor daar zit. Alleen ik kan dat gevoel negeren en het licht voor mezelf aan doen. Meestal lukt dat ook wel, maar soms durf ik niet eens te ademen. Dan wil ik niet voelen wat ik voel en zou ik het liefst even overschakelen naar een film van een heel ander genre.

 

 

Advertenties

4 Reacties op “Mindf*ck

  1. Lieve Femke, Ik luister en kijk veel naar guru’s en Eckhart Tolle en dr Wayne dyer zeggen beiden dat je dingen kunt waarmaken door er aandacht aan te besteden. Door aan iets te denken zend je een soort bedieningshandeling het universum in. Affrimations is het woord dat ze dan ook gebruiken als ze je leren het in positieve zin te gebruiken. Ik weet echt niet of ik het zelf geloof, maar ik rilde bij het idee dat jij je voorstelt dat ze groeien. Noem me bijgelovig maar misschien kan je beter visualiseren dat ze krimpen. Op youtube is genoeg te vinden hierover. Dus…als je wilt, zoek maar op. Maar geef de tumor niet meer aandacht dan noodzakelijk. Alles groeit onder aandacht. Succes. Gr. Martine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s