#kleingeluk

images

Naast mijn laptop staat een kopje koffie. De damp komt er vanaf en de geur alleen al doet z’n werk. Mijn lichaam beweegt nog traag, maar mijn gedachten staan niet stil. Toen ik in mijn bed stapte, was er chaos in mijn hoofd. De spanning vooraf en de explosie aan reacties op mijn telefoon. Het is me gelukt het los te laten, maar veel geslapen heb ik niet. Terwijl de koffie afkoelt, start ik mijn laptop op en de eerste berichten verschijnen op mijn beeldscherm, maar het laden duurt even. Ik pak mijn telefoon en zie dat ook die is volgelopen met meldingen. Mijn geluid stond uit voor de nacht en dat is duidelijk een goede keuze geweest. Waar begin ik met het lezen van alle reacties? Het zijn er zoveel en ze zijn allemaal zo hartverwarmend! Ik wil het liefst op elk bericht reageren met een persoonlijk antwoord, maar als ik aan mijn derde kopje koffie toe ben, besef ik dat dit haast onmogelijk is.

Ik kijk de aflevering nog eens terug. Het is de derde keer dat ik het zie, want we hebben vooraf al mogen kijken. Ik zie de belangrijke details, zo kundig vastgelegd door de cameraman en zo knap gemonteerd. Uit de vele uren beeldmateriaal gehaald en toch kans gezien mijn wensen en karakter zo treffend te vangen. Dit is wat ik wilde laten zien, dit ben ik. Een document om na te laten, maar ook om inzicht te geven in de belevingswereld die voor mij zo belangrijk geworden is. Het kleine geluk, de liefde voor mijn gezin en de onvoorwaardelijke steun die ik ontvang. Maar ook het verdriet om de dingen die niet altijd meer kunnen.

Eigenlijk is het tijd om in beweging te komen en me aan te kleden voor een nieuwe dag. Maar het weer nodigt niet uit en de stroom aan reacties, houdt mij aan mijn laptop gekluisterd. Vreemden delen hun eigen verhaal of willen mij een hart onder de riem steken. Ze schrijven over mijn kracht en kunst om van de kleine dingen te genieten. Ik laat in mijn gedachten de periode die achter mij ligt passeren en denk even terug aan dat eerste gesprek over mijn deelname. Wat waren mijn beweegredenen, wat was mijn doel? Ik wilde een uitgever bereiken, wat voor de wereld betekenen, een document achterlaten. Ik wilde inzicht geven en laten zien hoe belangrijk en waardevol de liefde die mij omringt voor me is.

Ik schenk nog maar wat koffie in, want het regent nog steeds en de reacties zijn nog lang niet gestopt. Ze nemen wel langzaam af en ik besluit deze dag als verloren te beschouwen. Maar eigenlijk doe ik de dag daarmee geen recht aan, want de steunbetuigingen verwarmen mij meer dan het zonnetje gedaan zou hebben, als het geschenen had. Heb ik mijn doelen bereikt? Ik denk het wel. Misschien niet allemaal, maar dat is niet belangrijk meer. Want mezelf terugzien en lezen hoe anderen dat hebben ervaren, leert mij ook een belangrijke les. Wat de camera zag, is wat ikzelf zelfs nog weleens vergeet. Dat het kleine geluk niet altijd in de gestelde doelen zit, maar in de ervaring die je in de reis ernaartoe op kan doen…

*****Hierbij en hiermee wil ik iedereen bedanken voor de hartverwarmende reacties en de liefdevolle steunbetuigingen. Ik had het dolgraag voor iedereen persoonlijk gedaan, maar dat zou ik nooit kunnen waarmaken. Bedankt!*****
X
Fem

Advertenties

6 Reacties op “#kleingeluk

  1. Nog nooit ben je uit mijn gedachten geweest, stiekem kijk ik om de hoek hoe het met je gaat. Eerst via Hyves en later via blogs en facebook. Jullie zijn een mooi stel samen, je hebt een man en twee mooie kids, die een vrouw en moeder hebben zooooo sterk. Ik vind het fijn om te zien hoe Hans jouw rots in de branding is. Lieve lieve (Pimmetje) dank je wel dat je in een heel heftig maar klein gedeelte van mijn leven mocht zijn. En wat is Zoey een dametje geworden zeg, je kleine grote man heb ik nooit gezien maar wel gelezen dat je zwanger was (SUPER) en dat hij gezond en wel in jullie leven kwam.
    En ja nu zit je te zappen en zie ik je op SBS, samen met je mooie gezin, de sterke/nuchtere vrouw die je altijd al was met dat kleine beetje kwetsbaarheid. Fem je bent en blijft forever mijn kanjer. Ik geef je een dikke knuffel. En Hans jij ook, vind je een geweldige vent.

    Houden van, wat is dat
    Houden van is geven en nemen en wat heb jij veel moeten nemen.
    Love u too the moon and back altijd.

    Dikke KUS en een vette lach van mij.

    Dennis

  2. Femke,
    Het was heel bijzonder om van dichtbij je wilskracht, je moed, je levenslust, maar ook je kwetsbaarheid te zien. Een prachtig portret van een bijzonder warm gezin die voor eeuwig is vastgelegd.
    Wat zijn jullie gastvrij en open geweest om de kijkers van het programma “de laatste keer” een kijkje achter de schermen van jullie leven te mogen geven. Respect en waardering daarvoor.

  3. Wat gaat een jaar snel voorbij hé en wat is er weer veel gebeurt, nare maar ook fijne dingen, nieuwe herinneringen! 😘

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s