De kankertango

tango

De balzaal wordt steeds kleiner, maar ik kan nog dansen. Ik doe kleine pasjes naar voren en stapjes opzij. Ik dans de dans van mijn leven, binnen de grenzen van de zaal. De muren komen dichterbij, maar dat maakt mijn bewegingen niet minder sierlijk. Want leven met kanker is dansen op de maat die de band speelt. Je hebt geen invloed op het tempo, maar je leert snel en past je aan. Steeds weer kleine stapjes in een wisselend ritme. Een dans vol passie en geregisseerd door het leven zelf.

Ik dans de dans met mijn geliefden, zoals hij komt en leef mijn leven zoals dat mij gegeven is. Ik laat mij meevoeren op de muziek en volg de pasjes, zoals ze komen. Bij tegenslagen, doe ik een stapje naar achteren en als het me teveel wordt, doe ik een stapje opzij. Wanneer ik kansen geboden krijg, ga ik naar voren en heel af en toe tilt het leven mij op als in een spectaculaire lift. Ik ben mijn eigen choreograaf, maar bepaal niet altijd alleen welke stapjes ik neem. Ik dans op de maat en zie hoe mijn ruimte langzaam verkleint. Toch dans ik nog graag en geef ik mezelf vol overgave.

De dans die kanker heet is voor mij als een tango en dat zit hem vooral in de passie en onvoorspelbaarheid. Soms ingetogen en soms explosief. Als mensen mij vragen hoe het nu met me gaat, vind ik het moeilijk een antwoord te geven. Het hangt zo af van de toon van de muziek en het ritme waarin ik op dat moment dans. Als mensen mij vragen hoe lang ik nog heb, vraag ik me af of ik het antwoord wil weten. Want hoe klein wordt de balzaal, als ik weet wanneer de laatste akkoorden gespeeld zullen worden? Nu kan ik de muren nog wegdenken en me mee laten voeren. Nu kan ik nog dansen en de passie ervaren. Ik laat me graag meevoeren en kijk niet naar de grenzen. Ik weet dat ze er zijn, maar wil me nog niet laten beperken. De balzaal wordt wel steeds kleiner, maar ik kan nog steeds dansen…

Advertenties

17 Reacties op “De kankertango

  1. Je bent een woordkunstenaar Femke. En blijf dansen! Ik wens je alvast warme feestdagen met je geliefden samen en dat er nog maar heel veel mogen volgen.

  2. Wat ongelooflijk goed en mooi geschreven en wat knap dat je blijft dansen. Hier trek ik me aan op. Het helpt me de beperkingen te accepteren die kanker me oplegden.

    Warme groet,

    Dorothé

  3. Heel mooie tekst,hou je sterk en blijf een positieve houding aanhouden,ben zelf ook opgegeven k patient stadium 4 en palliatief en ben pas 45.Maar veel sterkte,je bent een kanjer!En fijne feestdagen met je familie.Gr
    Peter Sookdew Sing

  4. Blijf de tango dansen, hoe klein de ruimtes ook, de ruimte van je hart zal altijd groot genoeg zijn.

    Zeer persoonlijk, maar daarom misschien wel een zeer mooie intense tekst… nee…Tango.

  5. Femke,
    Wat heb jij een schrijverstalent, ik hoop dat je alle verhalen zult bundelen, ze zijn zo de moeite waard!!

    Daarbij zijn je verhalen zo herkenbaar en geven erkenning, troost en kracht!

    Dank voor het delen Femke en heel veel kracht gewenst!

    Caroline

  6. Wanneer wij niet weten wat het betekent dit alles door te moeten maken, weet jij het ons duidelijk te maken door je prachtig gekozen woorden. Zo knap! Ik wens je een fijne kerstdans Femke, samen met je gezin en heel veel lieve groetjes! Simone.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s