Het E.S.D.B syndroom

esdb

Had ik maar, was ik maar, kon ik maar. Kon ik de tijd maar terugdraaien en alles anders doen. Niet dat het wat had uitgemaakt in mijn geval, maar dan had ik geen last gehad van het E.S.D.B. syndroom. Een syndroom met grote gevolgen, want het heeft bijwerkingen die met geen middel te bestrijden zijn. Het zijn namelijk niet alleen de vragen die ik mezelf stel, maar juist de vragende blikken die ik vaak krijg.

Had ik maar langer borstvoeding gegeven, was ik maar eerder moeder geworden, kon ik maar stoppen met roken. Zaken waar ik doorgaans niet over na wil denken, omdat ik weet dat de antwoorden niks toe te voegen hebben of veranderen aan mijn situatie. Maar als er dan iemand een stelling neemt en beweert dat iedereen zelf verantwoordelijk is, krijg ik jeuk. Jeuk aan mijn handen en kriebels op mijn hoofd. Want wie veertig jaar lang heeft gerookt, is een profiteur van de gezondheidszorg en verdient een crematie in plaats van een behandeling. Wie buiten het ziekenhuis een sigaretje opsteekt, heeft geen recht meer op zorg en neemt zelf geen verantwoordelijkheid.

Een stelling als deze verergert de bijwerkingen van het syndroom. De nuance ontbreekt waardoor het ongemak uitgroeit tot een flink pijnlijke steenpuist. Want ik moet mijzelf plotseling af gaan vragen of ik wel recht heb op zorg, omdat ik zelf de verantwoordelijkheid niet heb genomen. Omdat ik maar zes weken borstvoeding gaf? Of omdat ik mijn eerste kind later kreeg, door een ongelukkige miskraam? Omdat ik nog steeds rook en ’s avonds weleens van een wijntje geniet?  Of simpelweg, omdat ik geboren ben? Ja, want dan had ik nu geen kanker gehad en waren de premies lang niet zo hoog geweest. Misschien zou ik de verantwoordelijkheid bij mijn ouders moeten leggen, omdat het zaad van mijn vader zo sterk was, dat ik zijn gen-defect kreeg. Maar wat wist hij nu eenmaal? Hij kwam uit het tijdperk, dat een roker nog geen paria was en dat er op pakjes sigaretten nog geen waarschuwing stond. Hij kwam uit het tijdperk, waar het E.S.D.B syndroom gelukkig nog zeldzaam was en waar het woord kanker alleen maar zachtjes gefluisterd werd.

Nu is dat anders. Nu kankeren mensen er lustig op los en slingeren ze stellingen de wereld in, zonder verder te kijken. Want die man, die buiten het ziekenhuis een sigaretje rookt, kan zijn kanker ook hebben gekregen door bijvoorbeeld het werken met asbest of gewoon door een kwestie domme pech. Want ook dat syndroom bestaat en komt veel vaker voor dan je denkt. Het D.P. syndroom, wat iedereen krijgen kan en waar geen middel tegen bestand is.

BRON

Advertenties

2 Reacties op “Het E.S.D.B syndroom

  1. Ja zo heeft ieder zijn oordeel klaar helaas,en natuurlijk kunnen dingen als roken een factoor zijn, maar zo zijn er veel,ook waar je niks aan kunt doen, bv luchtvervuiling. Ik heb longkanker,nooit gerookt maar meestal is de eerste vraag van mensen, rook je nog steeds ? Er is zoveel nog niet bekend denk ik over het krijgen van kanker…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s