Mijn houvast

???????????????????????????

Op een dag als vandaag stel ik mezelf de vraag of het zinvol is me te blijven verzetten. Het lijkt zo onmogelijk en het voelt alsof ik steeds weer in herhaling moet vallen. Steeds weer verantwoording afleggen en steeds weer uitleg geven. De woorden zoeken om te laten zien wat het met me doet en de wereld tonen waar mijn vechtlust vandaan komt. Op een dag als vandaag, stel ik mezelf de vraag of ik de strijd moet opgeven, omdat ik weet dat ik het toch niet kan winnen. Omdat ik weet dat ik bij voorbaat verliezer ben, zolang de manier waarop ik vecht, niet wordt begrepen. Als alle woorden gezegd zijn en de hoop verloren lijkt, waar vind ik dan nog de vechtlust of nieuwe manieren om vast te houden aan mijn idealen?

Hoop, liefde en het leven. Daar kan ik me aan vasthouden, hoe onzeker en wankel ze ook zijn. Hoop op meer tijd om te leven en mijn liefde te geven en hoop op de liefde om mijn tijd mee te delen. Ik hou vast aan mijn man en mijn gezin. Ik hou vast aan de mensen die mij vasthouden en worstel dagelijks met alles wat ik los moet laten.

Stel nu, dat ik bovenstaande woorden hardop uit zou spreken, wat is dan het antwoord van mijn omgeving? Dat ik positief moet blijven en dat de strijd pas verloren is, als ik het vechten opgeef?

Maar als het om mijn idealen gaat, voelt het ook soms als een hopeloos gevecht. Ik twijfel eraan of mijn omgeving ook zo zou reageren, als ik hardop zeg dat ik gevecht om mijn idealen wil opgeven. Steeds weer schrijf ik over wat dingen met mij doen en ik weet dat ik dan niet alleen voor mezelf spreek. Mijn woorden worden gehoord, maar niet door degene waar ik zo graag tegen zou schreeuwen: Hou op! Hou op met die onzin en hou eens vast aan de mensen waarvoor je dingen denkt te doen! Luister eens naar iemand die de pijn dagelijks ervaart en kijk eens goed naar het verdriet. Kijk eens naar de gevolgen en schuil niet achter goede bedoelingen. Want wij bedoelen het ook goed en willen niets liever dan eens gewoon begrepen en gehoord worden….

Advertenties

Een Reactie op “Mijn houvast

  1. Zo mooi weer geschreven Femke.
    Ik zou ook willen dat jouw woorden terecht komen en doordringen bij die mensen die steeds maar zonder na te denken en te luisteren ons als mens negeren. Onze idealen niet willen horen.

    Ik denk niet dat je het vechten voor je idealen moet opgeven. Het is een deel van wie je bent. Het is mede wat jou jou maakt met zo goed als het je pijn doet geeft het je houvast.
    Vechten tegen de bierkaai is hrt wel maar een overwinning zoals vorig jaar geeft ook weer houvast.

    Ik stuur je nog een digitale knuffel met Powerstraaltjes en wat peperinkt om je mooie woorden in vast te leggen.

    Bedankt dat je onxe gedachten in woorden hebt omgezet. Ooit komen xe bij de juiste persoon en als dat masr vaak genoeg gebeurt wie weet….

    >>>>>>X<<<<<<

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s