Op de top van de wereld

ad6.1

De één doet het voor een ander en een ander doet het voor zichzelf. Het zijn allemaal helden, die een prestatie leveren voor het goede doel, een persoonlijke overwinning of voor iemand die ze een warm hart toedragen. Kaarsjes langs de weg en briefjes met lieve woorden. Een indrukwekkend spektakel met even zoveel indrukwekkende steunbetuigingen langs de zijlijn. Ik kijk van een afstand toe, omdat mijn toekomst onzeker was, op het moment dat ik de beslissing had kunnen nemen om zelf ook naar de berg te gaan. Ooit hoop ik de tocht nog te kunnen maken of de kans te krijgen de deelnemers aan te moedigen. Tot die tijd zijn mijn gedachten bij de deelnemers en een paar van mijn eigen helden in het bijzonder.

De groep kinderen van de school van onze dochter, die al bijna een jaar aan het trainen zijn. Een jonge meid, een lotgenootje, die ik heb leren kennen op het behandelcentrum waar ik mijn chemo kreeg. Een dappere vrouw die de berg eerder heeft bedwongen, maar er dit jaar niet meer bij is. De fijne groep lotgenoten en helden die speciaal voor haar haar boven gaan.

Elke fietser, elke wandelaar en elke supporter staat, wandelt of fietst er met een persoonlijke reden en toch hebben ze een gezamenlijk doel. Een overwinning voor zichzelf, een geliefde en het creëren van een toekomst voor velen. Want onderzoek kan antwoorden bieden op de vragen waar ik dagelijks mee worstel.  Want dankzij onderzoek, heb ik een kans om ooit een berg te beklimmen. Misschien niet de echte berg, maar een berg die mij voldoening geeft, omdat ik het niet voor mogelijk had gehouden ooit de top te bereiken.

Dankzij onderzoek, sta ik vandaag de dag al halverwege die berg. De helling is steil en ik sta nog wat wankel, maar ik voel me fit en mijn krachten nemen dagelijks toe. Soms val ik nog in de oneffenheden van het terrein, maar de uitdaging van mijn klim voedt mijn doorzettingsvermogen. De top is nog ver en ik weet niet of ik hem ooit zal bereiken, voordat de onvermijdelijke val komt. Maar dankzij de helden die vandaag de berg beklimmen, is mijn tocht minder zwaar en zijn mijn kansen ietsjes groter. De steun uit mijn eigen omgeving en de gedachten dat zoveel mensen de berg beklimmen om de weg voor anderen beter begaanbaar te maken, is een bron van inspiratie en hoop. Daarom een ode aan alle helden en die paar in het bijzonder.

Ik heb geen kaarsje langs de route staan, maar steek er elke dag eentje op voor wie dat nodig heeft. Ik heb geen briefje geschreven en sta niet langs de zijlijn, maar in gedachten ben ik erbij. Ooit hoop ik zelf bovenaan te staan met een voldaan gevoel of anders om al die helden een warm onthaal te bieden.

Advertenties

Een Reactie op “Op de top van de wereld

  1. Ik heb de stap dit jaar wel gemaakt om er gewoon te zijn. Met in het achterhoofd nu kan het nog dus doen en dat is gelukt. Het was mooi hier te zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s