Een kattebelletje

kattenbelletje

Lieve allemaal,

Even een kattebelletje, na drie dagen vakantie. Het is een vakantie van behandelingen, maar geen vakantie van kanker, want ik weet dat die de komende maanden niet stil zal zitten. Het is een beslissing die mijn moed en doorzettingsvermogen flink op de proef zal stellen. Lukt het me om mijn angsten te negeren en mijn kanker even los te laten? Het is een soort machtsstrijd tussen mijn angst en de kanker en ik weet niet welke van de twee sneller zal gaan groeien. Het is een gokje met een klein risico, maar hoe groot groeit dat risico, als ik beiden een kans geef om zich verder te ontwikkelen?

De kanker kan ik alleen maar met medicijnen bestrijden, maar de groei van mijn angst heb ik zelf in de hand. Ik kan het voeden met mijn gedachten of de kop indrukken door mezelf steeds bewust te maken van de balans tussen het risico en de voordelen van mijn beslissing. Pas over twee maanden weet ik of mijn keuze de juiste is geweest. De tegenstrijdigheid van het loslaten zal in die maanden nog vaak een rol gaan spelen en het is aan mij om de groei van mijn angst te beperken. Want ik heb er niks aan als zowel mijn kanker als mijn angst blijven groeien, maar ik heb de komende tijd slechts invloed op dat laatste.

Mentaal ben ik altijd sterk geweest en ik weet dat ik moet vertrouwen op deze kracht. Het wordt een interne strijd met mezelf, waar ik straks hopelijk nog sterker uit zal komen. Het wordt een beproeving die mij in het vervolg van mijn traject de mentale kracht zal geven om mijn lijf en angst zo lang als mogelijk de baas te blijven. Het worden twee maanden zonder bijwerkingen van medicijnen, maar met alle bijwerkingen van kanker en er zijn geen medicijnen die deze bijwerkingen onderdrukken.

Een traject zonder behandelingen is ook een traject. Het is een korte reis met onbekende bestemming, waarbij mijn gezin de rust krijgt die het verdient en waarbij ik de kans krijg om op te laden voor de volgende stap. Welke invloed mijn angst heeft op deze rust, heb ik zelf in de hand, maar ik ga de strijd met mijn onzekerheid aan. Omdat ik nooit een uitdaging uit de weg ga en mezelf keer op keer bewijs dat ik het kan. Alleen de tijd zal leren of ik sterk genoeg ben om de groei van mijn angst te onderdrukken, maar gelukkig heb ik die tijd ook gekregen en tot nu toe is het hier best goed vertoeven!

Advertenties

Een Reactie op “Een kattebelletje

  1. Je bent een powervrouw en ik weet zeker dat je due balans wel vindt.
    En als je behoefte hebt aan thee of chocolaatjes of wat dan ook dan hang je gewoon een blanco papiertje aan je tent, weten wij genoeg.

    >>>>>x<<<<<<

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s