The Cinderalla story

fiets

Als moeder koester ik mijn kinderen. Ik geef ze liefde en zorg, maar heb ook zorgen om hun welzijn. Ik probeer ze te beschermen tegen elk leed, maar wil ook dat ze sterk staan, in een wereld vol teleurstellingen en gevaren. Een moederhart maakt week en brengt inlevingsvermogen. Een moederhart komt met verantwoordelijkheidsgevoel, voor zowel haar eigen kinderen als die van een ander.

Sinds een kleine week, spookt er een vraag door mijn hoofd: waarom? Waarom laat een meisje haar fiets onbeheerd achter? Waarom zat de sleutel nog in het slot en waarom brandde het licht?

Vorige week vond ik de fiets. Een nette meisjesfiets met het zadel op de laagste stand. Afgesteld voor een meisje, zo oud als mijn dochter. Ik belde de politie en die kwam kijken, maar ze konden er niks mee, want er was geen melding te koppelen of aangifte gedaan. Ik liet de fiets staan waar hij stond, maar haalde de sleutel wel uit het slot en hoopte dat het meisje zich in de loop van de ochtend vanzelf wel zou melden. Maar er kwam niemand. Ik maakte een foto en deed een oproep in de social media, met de vraag of iemand wat wist van de fiets of het meisje. De foto werd gedeeld, maar er reageerde niemand.

Een kleine week later, heb ik nog geen antwoord op de vraag die steeds door mijn hoofd spookt. Ik had gehoopt op een sprookje. Ik had gehoopt dat Assepoester zich voor de kerst nog zou melden, zodat ik met een gerust moederhart de feestdagen kon vieren. Ik geniet van mijn kinderen, maar vraag me steeds af of er misschien ergens een moeder vol zorgen de kerstdagen doorkomt. Ik hou mijn oproep in de gaten en schrik op van een bericht over een vermist meisje van dertien. Het kan haar niet zijn, maar het wakkert mijn ongerustheid wel aan.

Misschien is de fiets wel gewoon gestolen uit een garage en achtergelaten, toen het de dief te heet onder de voeten werd. Misschien is het meisje gewoon wat vergeetachtig en durfde ze thuis niet te vertellen dat ze hem domweg vergeten was. Misschien is ze terug geweest, maar dacht ze dat ze haar sleutel verloren had en kwam het niet bij haar op om er binnen naar te vragen.

Inmiddels staat de fiets veilig bij mij thuis, te wachten op antwoord. Ondertussen kan ik alleen maar hopen dat mijn bericht veel gedeeld wordt en mij ook antwoorden geeft. Want mijn moederhart zal pas weer rustiger kloppen, als ik weet wat, wie en waarom…

Update: N.a.v. dit bericht is de rechtmatige eigenaar boven water. De fiets is vermoedelijk uit de tuin gestolen en door de dief achter gelaten. Assepoester heeft haar fiets terug. Twee mamma’s blij!

Iedereen bedankt voor het delen….

Fem

Advertenties

3 Reacties op “The Cinderalla story

  1. Hallo Femke,

    Ik ben erg geraakt door je reactie op dit oud en nieuw. Ik liep er zelf ook al een tijdje over te denken om zoiets te plaatsen. Wat je zegt over de normen en waarden zoals wij die in onze jeugd hebben geleerd is vandaag de dag niets meer van over. Misschien moeten wij en diegene die er hetzelfde over denken eens opstaan tegen dit soort “normale” asociale gedrag van onze medemens. En ja, ik schaam me ook voor dit gedrag. Dit is dus alles behalve NORMAAL…..
    Rest mij alleen nog om jou en je gezin onwijs veel sterkte te wensen in jou soms oneerlijke strijd.
    Jw Sigtermans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s