Tot slot

Het is dan toch zover gekomen. We tellen de laatste dagen van dit jaar en zo ook mijn laatste column. Na ruim vijf jaar, valt er een klein gat in mijn bestaan. Nieuwe uitdagingen staan wel voor de deur, maar toch ga ik het missen om mijn wekelijkse belevenissen hier te delen.

Bij een afscheid is ook een bedankje op zijn plaats en dan wil ik toch vooral beginnen met mijn dank die uitgaat naar mijn grootste steun en toeverlaat. Hij is misschien niet vaak ter sprake gekomen, maar zijn rol is cruciaal geweest. De belofte die wij elkaar gedaan hebben, is sterker dan welke tegenslag dan ook. Door dik en door dun en in moeilijke tijden. Mijn man was altijd daar en mijn grootste fan. Hij las en beoordeelde elke letter die ik schreef onvoorwaardelijk, maar vreselijk bevooroordeeld vanwege zijn liefde voor mij.
Dankzij de vrijheid die ik van de redactie kreeg, kon ik elk onderwerp aansnijden en werden mijn foutjes, zonder mopperen verbeterd. Ik kreeg de kans om te groeien en de ontwikkeling van mijn inspiratiebronnen voor altijd vast te leggen.

Mijn toekomst is onzeker. Niemand zal ooit kunnen voorspellen hoe lang ik nog heb en mijn leven kent geen voorop vastgestelde deadline. De achtbaan die ik de afgelopen jaren bereden heb, heeft mij mooie en moeilijke momenten gebracht.

Mijn dank gaat dan ook voor een groot deel uit naar al die mensen die mij gesteund hebben. De reacties en bemoedigende woorden van zowel bekenden als vreemden. De spontane uitspraken en stille bewondering die ik ontvangen heb, werden een deel van mijn schrijven en hebben mij door elke deadline heen geholpen. Daarom dank ik- naast man, kinderen en de redactie- toch vooral de lezers die steeds de moeite hebben genomen om deelgenoot te worden van mijn avonturen.
Het zit erop en met pijn in mijn hart neem ik afscheid. Ik zeg niet vaarwel, maar wel tot ziens!

Femke

Postiljon/Dichtbij 15-11-2007 tot 27-12-2012

Advertenties

Een Reactie op “Tot slot

  1. Wat doe je het goed. Met je brief en met je blog! Ik ken je blog via gemeenschappelijke vrienden! Je bent voor mij een topper en hoop dat je nog lang gegeven is! Ik hoop ook dat mensen zoals jij de aanzet tot de verandering zijn voor de zaken in dit land! Iemand die buiten zijn schuld ziek wordt moet daar geen schuld gevoel van hebben! Het moet gewoon bekostigd worden, dat was in de jaren 80 in ieder geval zo! Geniet van hetgeen je hebt, als iemand het verdient ben jij het zeker!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s