Klik!


Met de jaren, groeit het verstand en naast hetverstand, ontwikkelt een mens nieuwe ideeën om zo grenzen te verleggen. Ik hebmijn eigen territorium al behoorlijk uitgebreid, maar deze week een nieuwe stapgemaakt, richting onontgonnen terrein. Ik heb namelijk het talent om op elkefoto met gesloten ogen te verschijnen en leefde tot nu toe in de waan dat ikonmogelijk geschikt kon zijn voor het poseren voor een professionele fotograaf.Op al mijn vakantiekiekjes schitter ik door afwezigheid en die foto’s waar ikwel op sta, tonen altijd mijn slechtste kant. Ik houd nu eenmaal niet op papieren daar heeft het digitale tijdperk vooralsnog weinig verandering in gebracht.

Totdat ik mij voorzichtig over de grens vanschaamte en ongemakkelijkheid heen bewoog. Voor de deelname aan Pink Ribbonaward 2010, zocht een fotograaf een model voor een creatieve bijdrage aan dewedstrijd. Enthousiast bood ik mezelf aan en zo zat ik plotseling twee uur langin de krullers en werden er gigantische nepwimpers aangemeten.

Een beetje onwennig kijk ik in de camera, terwijl defotograaf mij aanwijzingen geeft en mij op mijn gemak probeert te stellen. Hoegemakkelijk is het om in een vreemde omgeving, met ontbloot bovenlijf, voor eenwildvreemde man spontaan te lachen naar een zwart gevaarte dat klikt en flitst?Heel langzaam ontdooi ik en voorzichtig verken ik de grens van mijn schaamte.Met onzekere stapjes overschrijd ik de grens en laat ik me meevoeren door hetenthousiasme van mijn tegenspeler. Mijn lichaam ontspant en er ontsnapt eenspontane lach.

Na twee uur poseren en een paar dagen wachten,krijg ik het resultaat van onze samenwerking te zien. Met een geweldigeuitstraling tonen de prachtige foto’s een vrouw waar ik bewondering voor heb.Dit is het beeld dat ik van mezelf heb, maar nooit eerder zo goed heb kunnenbekijken. Alles klopt, inclusief mijn gesloten ogen. Dit is wie ik ben en hoeik graag wil dat anderen mij zien. Een sterke persoonlijkheid met lef endoorzettingsvermogen.

Nu blijft het natuurlijk de vraag of de jurystraks zal zien wat wij gezien hebben. Toch voel ik mijzelf bij voorbaat alwinnaar. Ik heb een stap over de grens van mijn kunnen gezet, omdat ik de moedheb verzameld om onzekerheid te overwinnen. Ik heb mijn wereld verbreed en mijnterritorium uitgebreid. Die prijs is binnen en die neemt niemand mij nu nog af! 


Postiljon 26-08-2010

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s