Biologisch verantwoord


Tijdens het afgelopen schooljaar heeft mijndochter er een nieuw stukje verantwoordelijkheid bij gekregen. Het telt eenpaar vierkante meters en vraagt om verzorging. Het schooltuintje, in dewijktuinen gelegen, is haar domein en het is haar taak om dit stukje grond opde juiste wijze te bewerken. Al wat gezaaid is, zal ooit geoogst worden enomdat ik graag wat onbespoten sla op mijn bordje krijg, help ik haar graag bijhet onderhoud van dit vruchtbare akkertje.

Op de laatste dag voor de vakantie heb ik mogenproeven van het eerste resultaat. Terwijl de mussen van het dak vielen door dehitte, aten wij stamppot andijvie. Trots waste mijn meisje de aarde van haaraardappeltjes en samen visten we de beestjes uit het modderige kropje groen.Verse prak uit eigen tuin, aangevuld met een paar speklapjes uit de supermarkt.

Nu de school zijn deuren tijdelijk heeft gesloten,mist het tuintje ook het wekelijkse bezoekje en daarom besluiten we om samenwat onderhoud te gaan plegen in de vakantie.

Bij aankomst is het even zoeken. De locatie vanhet tuintje is aangegeven met een mooi naambordje, maar door al hetoverwoekerende groen, is het bordje onvindbaar. We wanen ons in een kleinoerwoud en voorzichtig gaan we aan de slag om orde te brengen in de wildgroei. Hetstof van de droge aarde stuift op en blijft plakken aan het zweet op onzelijven, veroorzaakt door de hitte van de doorbrekende zomerzon.

Na een uurtje voorzichtig schoffelen en onkruiduit de grond trekken, is het tuintje weer toonbaar en hebben we zicht op wat erwel hoort te groeien. Drie grote stronken prei, een flinke bos wortelen, eenpaar uien, twee joekels van zonnebloemen en een plant die beloofd sperziebonente gaan geven. Tussen de kleine stokjes in de grond, groeit nog iets wat weniet thuis kunnen brengen. Voor de zekerheid laten we dit groen met rust.

Mijn dochter loopt af en aan met emmers volonkruid en er zijn wel tien loopjes voor nodig om het pad naar de composthoopweer bewandelbaar te maken. Eenmaal klaar, wacht ons de taak onszelf weertoonbaar te krijgen. Een zwarte waas over mijn benen en stoffige tenen wordenafgespoeld. Met mijn hand haal ik een zwarte veeg uit het gezicht van mijntrotse meisje. Dat loont alle moeite.

Moe maar voldaan verfrissen we onszelf met een welverdiendijsje.

 

Postiljon 29-07-2010

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s