De wereld draait door

Het begon veelbelovend. We kregen een nieuwe Amerikaanse president, schaatsten op natuurijs en ik begon aan nieuwe fase. Mijn boek kreeg vorm en de ontwikkelingen volgden elkaar snel op.

Toen kwam de crash. Terwijl er een vliegtuig neerstortte op Nederlandse bodem, stortte mijn wereld in elkaar door een verontrustende uitslag.

De lente brak aan. Heen en weer geslingerd tussen emoties, stond de wereld op zijn kop. Het succes van mijn pennenvruchten, de verbouwing van mijn vrouwelijkheid, de ontdekking van mijn genetisch falen en de schok van Koninginnedag. De stilte na deze storm was oorverdovend.

De zomer begon mooi. Ik bloeide op door mijn nieuwe baan en zag uit naar mijn eerste vakantie sinds jaren. Donald Duck werd vijfenzeventig, mijn dochter behaalde haar B-diploma, we vierden de eerste verjaardag van mijn zoon en in Utrecht begon een baby aan een onzekere toekomst. Toen kwam de zomer ten einde. Veel te jong vonden mijn vader, Michael Jackson en een gezin uit Zwijndrecht de dood. Met een enorme klap eindigde mijn vakantie en zo ook die van een groep jongeren op weg naar Spanje.

Terwijl de blaadjes van de bomen waaiden, trof een meisje voorbereidingen voor een zeiltocht rond de wereld. Ik maakte mij op voor mijn eerste lezing en mijn zoon zette zijn eerste stapjes. Ik vocht voor mijn wilsrecht en won geen jackpot omdat ik slechts een vijfde van de inzet kon betalen.

Oktober bracht roze sferen. De dood van een vriendin was de confrontatie met mijn voorland en overschaduwde mijn angst voor Mexicaanse griep.

De feestdagen naderen en het is tijd voor een terugblik. Ik weet niet welk nieuws de toekomst mij brengt en houd mij slechts bij vlagen bezig met het verleden.

Waar je bent en hoe je in het leven staat op tijdens belangrijke ontwikkelingen, is bepalend voor de beleving van het nieuws. Een persoonlijke ontwikkeling kan een vacuüm veroorzaken en wereldschokkende gebeurtenissen kunnen de luchtbel uit elkaar doen spatten.

Ik heb mij het afgelopen jaar aan beide zijden van de dunne wand begeven. Af en toe prikte ik bewust de luchtbel door om naar zuurstof te happen en soms verstopte ik me in het veilige vacuüm.

Mijn persoonlijke nieuws is dus niet wereldschokkend. Mijn belangrijkste ontwikkeling is het besef dat ik dit jaar ben gegroeid door alle gebeurtenissen. Door af en toe een stapje terug te doen ben ik vooruit gekomen en daar ben ik trots op!

Postiljon 17-12-2009

* dit is een ingekorte versie. lees de originele versie HIER (klik)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s