Gogo girl

Ze zijn klein, in alle kleuren verkrijgbaar, een tikkeltje eng en razend populair. Opnieuw wordt ik naar de supermarkt uitgezwaaid met een enorm enthousiasme en ditmaal is de inzet een plastic poppetje. Rood,geel, groen, oranje, doorzichtig of met glitters. Al is die laatste wel het meest populair, de rare mannetjes zijn in alle vormen welkom. Complete spaaralbums, fotowedstrijden en nieuwe spelletjes draaien om dit nieuwe fenomeen en ook dit keer wil mijn dochter niet achterblijven.

Elke morgen tonen alle kinderen elkaar trots hun nieuwste aanwinst en wordt er vervolgens met de kereltjes gebowld op de gang. Dit bowlen is te vergelijken met knikkeren en bij het zien van al dat enthousiasme denk ik vol weemoed terug aan mijn eigen jeugd.

Ze waren er in het geel, oranje, paars, gespikkeld, gestreept, groot, klein of voorzien van een soort glanzend olielaagje. Ze waren niet zo eng als de Gogo’s maar minstens net zo populair en leuk om spelletjes mee te doen. Knikkers kreeg je niet gratis bij de boodschappen en knikkers kon je winnen of verliezen in het spel. Behalve deze verschillen, tonen de vreemde poppetjes van nu veel gelijkenissen met het sentiment van mijn eigen jeugd. Ze rollen dan wel niet; ze brengen wel heel wat leven in de brouwerij op het schoolplein van de gemiddelde basisschool.

Het grootste verschil is straks pas merkbaar. Wanneer de rage voorbij gaat en er een nieuwe voor in de plaats komt. Pas dan zal blijken hoe sterk de ouderwetse knikker is.

Mijn vader speelde met knikkers, ik speelde met knikkers en mijn kinderen spelen met de glazen balletjes. Als ook deze hype zijn beste tijd heeft gehad, komt het springtouw weer terug op het schoolplein en moet het bowlen plaats maken voor een knikkerpot.

De kleine mannetjes verdwijnen in kinderkamers en verstoppen zich tussen het speelgoed.

Een enkeling zal zijn of haar verzameling in ere houden, maar ik weet nu al waar ik de poppetjes van mijn dochter terug zal vinden. In een doos met smurfen en voetbalplaatjes, achter de stapel speeltjes van het blije maaltje van de bekende fastfoodgigant. Over niet al te lange tijd is ze ook deze rage vergeten en dan pakt ze iets anders uit de kast. Voor doos met vergeten rages ligt namelijk haar knikkerzak met daarin een stukje jeugdsentiment dat, volgens mij, altijd blijft bestaan. 

Postiljon 15-10-09

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s