Op stap

Opgroeien gaat in stapjes en fases. Hoe kleiner de mens, hoe groter de stapjes. Zelfs al zijn de stapjes nog zo klein of gaan ze de verkeerde kant op.

Dan heb je acht maanden passief op buik en rug gelegen en wil je vooruit in je ontwikkeling. Acht maanden heb je de tijd gehad om je spieren te ontwikkelen en de kunst af te kijken. Vanuit een liggende positie span je krachtig je buikspieren aan en trekt je knietjes naar je toe. Met deze actie ben je er nog niet, dus geef je jezelf een flinke slinger naar opzij. Met een grote zwaai belandt je op je buik en is het flink vechten om je armen onder je bovenlijf vandaan te worstelen. Met al je opgebouwde spierkracht strek je bovenarmen en voel je je bovenlijf los komen van de grond. Trots op deze prestatie tover je een paar flinke kuilen tevoorschijn en beantwoordt de aanmoedigingen van je ouders met een glimlach van oor tot oor.

Acht maanden oud en in het middelpunt van de belangstelling, wat wil je nog meer?

Je wilt de wereld ontdekken en je zet alle zeilen bij om je doel te bereiken. De kunst van het vooruitkomen heb je nog niet onder de knie, maar je doet verwoede pogingen je knieën in te zetten bij de volgende stap. Met gestrekte tenen geef je alles en al wiebelend bekijk je de wereld plotseling van bovenaf. Een kleine dertig centimeter tussen jou en het speelkleed en je balanceert op handen en tenen. Dan wint de zwaartekracht het en lig je plotseling weer op je buik. In plaats van vooruitgang geboekt te hebben, lig je verder van je doel. Je eerste stapje is in achterwaartse richting en de frustratie neemt toe. Boos zwaai je met armen en benen en zonder dat je er erg in hebt schuif je nog verder naar achteren. De aanmoedigingen houden aan en je snapt het enthousiasme niet want na al dat werk ben je nog geen stap vooruit gekomen. Misschien heb je nog geen stapje gemaakt, maar je inzet wordt flink aangemoedigd dus je beantwoord deze aanmoediging met een mooie kreet. “zei hij nou papa?”, klinkt er opgetogen en vol ongeloof.

Dan ben je acht maanden en is alles wat je doet reden tot een klein feestje. Je ouders zijn trots op elk stapje; in welke richting dan ook.

Postiljon 26-02-09

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s