Gehyved!

Toen ik zelf nog een spruitje was en mijn dagen vulde met rekensommetjes van de basisschool, beperkte mijn communicatie met mijn klasgenootjes zich tot een giechelig gefluister in de les of een briefje op je schooltafeltje. Bellen deed ik met mijn noodkwartje of vanuit huis met de nadrukkelijke toestemming van mijn ouders.

Over het gebruik van mobiele telefoons heb ik het al eerder gehad maar het uitgebreide medium internet biedt ook zo zijn stof tot nadenken.

Op de digitale snelweg racet de informatie van puber tot puber en lijkt de gemiddelde leeftijd van de gebruikers drastisch snel te dalen. Toch heeft dit medium heel wat voordelen in huis want als mijn dochter mij de meest onmogelijke vraagstukken voorlegt, is het antwoord maar enkele muisklikken verwijderd.

Naast de functie van orakel in ons huishouden, is mijn laptop ook een schakel met de buitenwereld en maak ik dankbaar gebruik van MSN en Hyves om mijn contacten te onderhouden. Mijn vriendenlijst bestaat uit familie en vrienden uit mijn verleden. Ik heb al heel wat oud klasgenootjes opgespoord maar sinds kort is mijn lijstje aangevuld met mijn dochter en zoon.

De tijd van briefjes en fluisteren is voorbij want de contacten die mijn dochter met haar vriendinnetjes heeft, bestaan uit krabbels en tikken die ze kundig via Hyves verstuurd. Ik kon er eigenlijk niet onderuit een heb voor haar een account aangemaakt. Omdat mijn zoon dan niet achter kan blijven, schittert ook zijn foto op zijn eigen pagina. Totdat hij de leeftijd heeft om zijn contacten uit zijn vriendenlijst zelf te onderhouden, gebruik ik zijn pagina om vrienden en familie op de hoogte te houden van zijn vorderingen in groei en zijn laatste ontwikkelingen op gebied van eten.

Omdat ik beide accounts in eigen beheer wil houden heb ik nu, naast mijn eigen pagina, ook twee extra vensters op mijn laptop open staan. Zo kan ik boodschappen voor mijn zoon persoonlijk overbrengen en hou ik controle over de berichten van mijn dochter. Maar hoeveel informatie mijn digitale vraagbaak ook verwerkt, de ouderwetse briefjes en het gefluister blijken nog steeds populair. Als mijn dochter op school komt, vragen haar vriendinnetjes direct of ze hun krabbeltje heeft gelezen.

Misschien is het noodkwartje dan wel definitief verdwenen; de communicatie op school wordt hooguit aangevuld door internet maar blijft in de basis gewoon ouderwets en persoonlijk. Gelukkig maar want er gaat niks boven gezellig giechelen met je vriendinnetjes!

postiljon 13-11-2008

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s