Vlaggetjesdag

Terwijl de oranje-gekte in Nederland toeneemt en het oranje-legioen zich opmaakt voor de volgende ronde, is er in steeds meer straten en op pleinen het klapperende geluid van vlaggetjes te horen. De oranje vlaggetjes geven voor veel mensen een gevoel van saamhorigheid en doen zelfs de niet voetbal liefhebbers ’s avonds thuisblijven om “onze jongens” te zien scoren.

Zelf ben ik zo iemand die in de regel geen voetbal kijkt maar een spannende EK wel kan waarderen.

Klaar voor de volgende wedstrijd, maak ik mij op voor de voorbeschouwing, als blijkt dat het voor mij geen schot voor open doel zal worden maar een zware verlenging van de derde helft.

Na ruim veertig weken zwangerschap en de nodige schijnbewegingen lijkt mijn wedstrijd ruim voor aanvang van de laatste in de pool toch van start te zijn gegaan. Al eerder in de week had ik in een nat bed gelegen maar na beter onderzoek ontdekte ik een lek gesprongen warmwaterkruik in mijn rug en besefte ik dat dit dan toch mijn startsein niet was. Een week lang plaagstootjes vanuit mijn buik hielden mij dicht bij huis maar na uiteindelijk de hoop op overwinning te hebben opgegeven, hoor ik dan toch het verlossende fluitje.

Het is een felle strijd, die snel wordt gestreden en waarbij alle trucs uit de kast worden getrokken om het mij zo gemakkelijk mogelijk te maken maar uiteindelijk is het mijn eigen kracht waarmee ik mijn kleine wereldburger naar buiten pers.

Met een goede coach aan mijn zijde, geassisteerd door de medische wereld, lever ik een topprestatie waar het Nederlands elftal niet aan kan tippen en vlak voordat zij zich opmaken voor het duel, breng ik een gezonde zoon ter wereld.

Even is voetbal onbelangrijk en kijk in de ogen van een klein wonder terwijl de toeters buiten klinken. Het getoeter is voor onze jongens maar het gevoel van overwinning ligt bij mij en na een felle strijd is het tijd om dat te vieren.

De hele straat versierd met oranje vlaggetjes, klapperend in het briesje dat de avond verkoeld. Maar bij ons voor de deur hangt geen oranje, bij ons zijn het de blauwe vlaggetjes die het geluid veroorzaken en samen met een levensgrote ooievaar en wapperende vlag het begin van een nieuw tijdperk feestelijk inluiden. Bij ons klapperen de blauwe vlaggetjes en één grote vlag met de tekst: HOERA EEN JONGEN!!

Postiljon 26-06-2008

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s