1 november 2007

 
ken je dat gevoel, dat alles en iedereen om je heen zo snel gaat, dat nieuws zich zo kort op elkaar opvolgt en dingen in je leven veranderen zonder dat je tijd hebt om erover na te denken??
De afgelopen twee weken zijn voor mij zo geweest, van het ene uiterste in het andere en eigelijk nauwelijks het besef wat er eigenlijk allemaal is gebeurd. Tijd om de dingen een op een rijtje te zetten:
Allereerst is er die vervelende klier (en dan heb ik het even niet over mijn ex) waarvan nog steeds geen duidelijkheid is wat hij in mijn oksel te zoeken heeft. dan het ontzettend goede nieuws, wel gehoopt niet zo snel verwacht: ik ben zwanger! pas net 8 weekjes maar in mijn ogen het bewijs dat mijn lichaam sterker is dan ik ooit had durven dromen. Dat dit laatste mij wel de nodige kopzorgen gaf, hoe doe ik dat met mijn werk, pleeg ik geen roofbouw op mijn lichaam, kan iedereen wel begrijpen denk ik. Een oplossing diende zich snel aan: een mooi aanbod van mijn baas, ontslag met een bedrag mee. Leuk op het eerste gezicht, maar in mijn positie niet ineteressant dus de onderhandelingen konden beginnen. Deze onderhandelingen resulteerde uiteindelijk in een goede regeling waarbij ik per direct kon stoppen maar wel mijn toekomst zeker stelde. Nu heb ik dus alle tijd om van mijn zwangerschap te genieten, tot rust te komen en na te denken over wat ik wil. Het lijkt wel een dominospel, maar die laatste vraag gaf mij weer het volgende antwoord: wat ik wil? schrijven, dat wil ik! Bram (van Brammetjes blog) vroeg mij waarom ik geen ambities had om te schrijven en eigelijk besefte ik me dat ik daar geen antwoord op heb, waarom zou ik mijn passie niet volgen?
De stoute schoenen aangetrokken, een mooie brief geschreven en op de gok verstuurd naar alle dag-week en maandbladen die ik maar kon bedenken. Resultaat: meerdere afwijzingen, een paar "we houden je in gedachten" en 1 mooi aanbod, een wekelijkse column in het plaatselijke krantje, een kans gekregen waarvan ik nog niet had durven dromen!
Op controle voor die klier kon de chirurg mijn angsten niet ontzenuwen en hebben we besloten een punctie uit te voeren, iets waar ik als een berg tegenop zie, volgende week is het zover maar eerst nog een leuk bezoekje aan het ziekenhuis: de eerste-termijn-echo.
Een beetje angstig was ik wel, hoeveel invloed heeft een chemobehandeling, een flinke avond doorzakken, een narcose of een avondje locomotion op een baby in de maak? Gelukkig, een bewegend wit bolletje met een flikkerend hartje in het midden, 8 weken, 1.8 mm en op het eerste oog gezond.
Alles bij elkaar een periode van ups en downs, waarbij de hoogtepunten gelukkig de boventoon voerde maar ieder zal kunnen begrijpen dat ik e.e.a. nog op een rijtje moet zetten en even nodig heb om mijn maag tot rust te laten komen van dit ritje in de achtbaan van nieuws en emoties….
Advertenties

2 Reacties op “1 november 2007

  1. Pingback: Free blowjob clips.·

  2. Pingback: Rape sex.·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s