3 januari 2008

Duimen

Het Nederlandse weer is onvoorspelbaar en wisselvallig. In de zomer duim ik voor een mooie stranddag en als die zich aandient laat ik de boel de boel, stel al mijn verplichtingen uit om van het zonnetje te genieten omdat het zomaar kan gebeuren dat de regen een dag later met bakken uit de lucht valt. Zo is het ook in de winter. In mijn beleving stond ik als kind de hele winter op mijn schaatsen en kregen we van school minstens twee keer per seizoen ijsvrij om met de hele klas het natuurijs te betreden.

Als zoetermeer plotseling in een mooi winters ansichtkaartje veranderd door een plaatselijke sneeuwbui en een paar nachten goede vorst, ga ik dan ook haastig op zoek naar een goede plek om mijn meisje haar eerste ervaring met natuurijs te laten beleven.

Het is eventjes zoeken, blijkbaar ben ik één van de weinig positief ingestelde, want op weinig van de vele slootjes die zoetermeer telt is het ouderwetse tafereeltje van schaatsende kinderen te ontdekken en ik ben dan nét weer niet positief genoeg om een onbetreden slootje te kiezen, uit angst dat het ijs niet sterk genoeg is. Uiteindelijk vinden we een plek langs de Voorweg waar we onze kansen wagen.

Éénmaal mijn schaatsen ondergebonden vraag ik me een klein beetje af wat ik hier als kind aan heb gevonden, mijn voeten doen al pijn vóór de ijzers het ijs raken maar ik zet door en wiebel voorzichtig over de zwarte massa. Mijn dochter is helemaal in haar element; de tweedehands schaatsjes die ik op het laatste moment nog heb aangeschaft zijn goed geslepen en als een ware kunstrijder maakt ze rondjes en kijkt verwonderd naar het ijs omdat dit er toch wel heel anders uitziet als wat ze is gewend van de kunstbaan waar ze heeft geoefend.

Gelukkig verschaft mijn zwangerschap een goed excuus om mijn eigen schaatsen aan de kant te gooien en op mijn schoenen schuifel ik gezellig met haar mee totdat het zonnetje haar kracht verliest en de kou ook van haar tenen meester begint te maken.

Nederlandse winters zijn onvoorspelbaar, het mooie plaatje van sneeuw en ijs duurt twee dagen, zodra de temperatuur stijgt veranderd de sneeuw in vieze derrie langs de kanten van de weg en smelt het ijs in de slootjes om ruimte te maken voor de eendjes.

Nu maar duimen dat de volgende sneeuwbui zich snel aandient….

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s